Deze serie acrylverfschilderijen kreeg als titel: 'Windows of the mind'. Directe aanleiding voor de serie was een foto van hersenweefsel. De afbeelding vertoonde extreem veel gelijkenis met werk van Jackson Pollock. Uiteraard was het nooit de bedoeling van Pollock om hersenweefsel te schilderen. Toch maakte hij abstracte beelden, die blijkbaar ook deel uitmaken van de natuur. Een stukje van de werkelijkheid, dat nog niet als zodanig werd herkend. 'Ik heb deze gedachte gebruikt voor mijn eigen werk. Ik wil kijken zonder mijn ogen te gebruiken. Abstracte beelden creƫren die een wereld binnen in mij zichtbaar maken en die mogelijk overeenkomsten vertonen met een nog ongekende wereld buiten mij.' De eerste beelden uit de serie tonen allerlei organische vormen die aan ramen doen denken. Sommige van deze ramen zijn beslagen, je ziet alleen transparante kleuren. De achtergrond gaat schuil achter een dunne sluier van verf. In andere schilderijen zijn er soms zoveel gedachten, waardoor het lijkt alsof je kijkt naar een storm van verf. Gedachten die zijn afgebeeld als lange kwaststreken van verf, ze komen naar voren als lichtgevende hersenspinsels. In meerdere schilderijen dient zich een nieuwe vorm van landschappelijkheid aan, ook al verschilt deze aanmerkelijk van wat onze zintuigen waarnemen.